© René Franquinet (2012-2016)    Ontworpen in Serif WebPlus     info@questionit.nl


Question it
Question it

Mobiel leren


(apr. 2010)

Je ziet al heel wat leerlingen rondlopen met mobieltjes. Ik bedoel niet de mobieltjes van het gsm-type om te bellen. Het zijn de meer geavanceerde spullen waarmee men zich connected voelt in de onzichtbare wereld van digitale communicatie. Het is zelfs zo dat je ze er niet mee ziet bellen. Ja, nogal wiedes, zeg je dan: dat mag niet in de klas. Het zou me niet verbazen als sommigen er ineens achter komen dat je er ook nog mee kunt bellen. Eigenschap één: je moet ermee kunnen bellen, komt op de laatste plaats. YouTube'jes bekijken, spelletjes spelen (met ingebouwde 3G-sensor behoorlijk geavanceerd), berichten lezen, filmpjes in H264-formaat downloaden en bekijken, info van Wikipedia bekijken: het kan allemaal. En als je dit leest, weet je dat daarmee educatie gepleegd kan worden. Wijzig de focus van het gebruik en je ziet ineens heel veel onderwijskundige mogelijkheden opdoemen. Education permanente (op zijn Frans) is mogelijk. Any time, anywhere, any place, ik hoorde deze begrippen voor het eerst een jaar of zes geleden en vond het meteen fascinerend dat je dan niet meer afhankelijk bent van het klaslokaal. En het gebruik van een klaslokaal wordt gepland in de tijd, gekoppeld aan een leraar, gekoppeld aan een dag, gekoppeld aan een vak. Sommige roostermakers hebben er slapeloze nachten van. Stel je dus eens voor dat je een aantal lessen kunt koppelen aan mobieltjes en dat lokaal, tijd en desnoods vak relatieve begrippen worden. Kijk eens naar deze pagina van het National Institute for Technology in Liberal Education. Er zijn er meer. Ik denk dat er toekomst in zit. En we kunnen er beter zelf mee beginnen, want van OCW moet je na de decentralisatierage geen initiatieven meer verwachten.