© René Franquinet (2012-2016)    Ontworpen in Serif WebPlus     info@questionit.nl


Question it
Question it

Ict + leraar  = verstandshuwelijk


(feb 2013)

ICT en de leraar hebben een wisselende relatie met elkaar. Een soort van living apart together. Dat wil zeggen, als het zo uitkomt doen we het samen, anders blijven we op onze eigen stek. We hebben in ieder geval oog voor elkaar. De ene partij loert op de andere om te zien of de aard van het beestje op bepaalde momenten van nut is. Het is een verstandshuwelijk, dat is duidelijk, echt veel liefde komt er niet bij kijken. Dat kan toch niet, zul je zeggen, die ICT kan de gebruiker toch niet waarnemen of inschatten? Alleen de mens, in ons geval de leraar, kan de ICT op waarde schatten, niet andersom. Daar heb je misschien een puntje, voorlopig.

“Dat onderdeel van de lesstof kunnen we ook door ICT laten doen,” hoor ik wel eens zeggen. Dan gaat het meestal over practice and drill, waarbij de computer een oneindig geduld aan de dag legt en het wint van de meest geduldige en kindvriendelijke leraar. Ook registratie van leervorderingen en prestaties in de vorm van toetsresultaten kan bovenmenselijk goed door een computer gedaan worden. Je moet er niet aan denken dat je je kostbare tijd aan zulke futiliteiten besteedt. Maar laat ik me wat genuanceerder uitdrukken: er zijn nog hele volksstammen die er hun dagelijkse brood mee verdienen en als ze daar happy mee zijn, verplicht of vrijwillig, dan mag ik me er niet mee bemoeien.

Wat ICT en de leraar betreft, heb je ook nog zo iets als learning analytics. We komen nu wat dichter bij een goed verstandshuwelijk en, geloof het of niet, de ICT-partij legt begrip aan de dag. ICT gaat in dat geval na of de vorderingen van een leerling werkelijk van dien aard zijn, dat er feedback gegeven kan worden van het soort waar de leerling echt iets mee kan. En ICT ziet de leerling niet eens. Pas als ICT intelligent wordt, dus letterlijk: iets begrijpt, kunnen ICT en de leraar een perfect verstandshuwelijk sluiten.