© René Franquinet (2012-2016)    Ontworpen in Serif WebPlus     info@questionit.nl


Question it
Question it

Een dure grap


(nov. 2011)

Wie vindt het nou leuk mensen iets aan te smeren waar ze geen behoefte aan hebben? Natuurlijk kun je hartelijk lachen om het “winterklaar maken van de tuin” door Jacobse en Van Es. De mevrouw uit de nette buurt is niet zo erg op de hoogte van het nut van dit winterklaar maken. Baat het niet dan schaadt het niet, zou je kunnen zeggen. De paar tientjes die de keurige mevrouw aan Jacobse en Van Es kwijt is, zullen haar niet schaden. Voor ons is het humor, want we doorzien al vrij snel het bedrog in de deskundig verkochte en nutteloze opknapbeurt. Ik kan er telkens weer om lachen.

Minder lachwekkend is het als bedrijven de overheid een ict-project aansmeren, waar die overheid (vergeet niet: de overheid bestaat bij de gratie van onze belastingcenten) niks aan heeft, erger nog, waarvan ze van de regen in de drup terecht komt. Er is een overeenkomst met Jacobse en Van Es: net zomin als de keurige mevrouw deskundigheid aan de dag legt, zo lijkt de overheid ook niet altijd op de hoogte van de impact van een ict-project. Ik betwijfel zelfs of de overheid voldoende domeindeskundig is: op de hoogte van wat het werk kan automatiseren in de goede betekenis van het woord. De opdrachtnemer weet wel van wanten, wat dat betreft. In soms onbegrijpelijke terminologie presenteert deze een fraai product dat voor 90% window dressing is. Soms wordt zelfs niet eens rekening gehouden met tussentijds optredende technologische innovaties.

Om niet in Jacobse en Van Es-situaties te belanden zou de overheid altijd scherp en duidelijk moeten kunnen formuleren wat ze wil en zou de opdrachtnemer datzelfde moeten doen voor zijn eindproduct. Tot op de dag van vandaag kosten mislukte i(c)t-projecten de samenleving per jaar € 7 miljard op een investering van € 19 miljard (incl. bedrijfsleven).